جعفر شیرعلی نیا با کتابهای حجیم و نفیسی که در باب جنگ و امام خمینی و رهبری و هاشمی منتشر کرد مشهور شد.
بعدها او با راه اندازی کانالی تاریخی شروع به نقد مشهورات جنگ با روایات شاذ خود شد.
برای شناخت روش مندی و مستند بودن کارهای او کافی است بدانید که او کتاب شهید بهشتی را منتشر کرده است بی آنکه با فرشاد مومنی گفتگویی داشته باشد.
بر آگاهان پوشیده نیست که ارتباط مومنی با بهشتی بخصوص پس از انقلاب و دوران حزب جمهوری اسلامی بسیار نزدیک بوده است و حذف روایت مومنی از بهشتی خطایی روشی و اسنادی است.
شاذگویی در تاریخ کهن به پیش کشیدن پرسش های اجتماعی در برابر نص صریح انجامید و شاذگویی در تاریخ معاصر در قالب استناد به صورتجلسه مذاکرات در برابر روایت تصمیم گیران و شاهدان عینی بازتولید شد.